1. Psychologia a psychiatria
  2. Warsztaty psychologiczne. Asertywność w ujęciu procesowym

Psychologia a psychiatria

Różnice pomiędzy psychologiem a psychiatrą.

Psychiatrzy często żartują, że psycholodzy są ich uboższą o możliwość wypisywania recept wersją. Nie jest to jednak do końca prawda i choć rzeczywiście, psychiatra jako lekarz medycyny może wypisywać recepty, co nie leży w kompetencjach psychologa, to zasadnicze różnice są znacznie większe – mimo iż obie osoby mogą pracować z osobami z zaburzeniami psychicznymi.

Przede wszystkim największą, formalną różnicę stanowi właśnie wykształcenie. Psychiatra to osoba, która ukończyła studia medyczne i zrobiła specjalizację z zakresu psychiatrii. W swojej pracy zawodowej zajmuje się leczeniem zaburzeń psychiatrycznych (depresje, psychozy, nerwice, lęki) zarówno za pomocą oddziaływania psychoterapeutycznego jak i farmakologii.

Psycholog, aby uzyskać tytuł naukowy musi ukończyć 5 letnie studia magisterskie na Uniwersytecie (bądź innej Wyższej Szkole kształcącej w kierunku psychologii). Jego praca zawodowa może, ale nie musi koncentrować się wokół problemów psychicznych innych.

Psycholog może zajmować się pomocą skierowaną do pacjentów z zaburzeniami afektywnymi bądź zachowania, ale może też pracować we wszystkich innych obszarach życia, w których przydatna jest wiedza na temat zachowań człowieka (reklama, więziennictwo, pedagogika, sport i inne).

Psycholog i psychiatra różnią się też obszarem wiedzy i metodami pracy. Choć obaj mają szczegółową wiedzę na temat psychiki ludzkiej, sposobów zachowania, radzenia sobie z trudnościami, zaburzeń psychicznych i ich etiologii, to psychiatra jest osobą, która posiada na tyle rozbudowaną wiedzę medyczną, że jest w stanie pełniej zdiagnozować niektóre zaburzenia i choroby. Jego wiedza medyczna pozwala na stwierdzenie, czy dane objawy pacjenta wynikają z choroby psychicznej, czy też są wynikiem choroby innych układów (pokarmowego, moczowego itd). Psycholog natomiast, ma większą wiedzę na temat różnych metod oddziaływania na pacjenta i może pełniej proponować dodatkowe formy pomocy psychologicznej.

A gdzie w tym wszystkim znajduje się psychoterapia i psychoterapeuta? Otóż psychoterapeutą może zostać zarówno psycholog jak i psychiatra. W obu przypadkach czeka ich długotrwałe (nawet 5 letnie) szkolenie specjalistyczne, własna psychoterapia, superwizje (praca z pacjentem pod nadzorem) oraz w końcu egzamin, po którego zdaniu otrzymują certyfikat psychoterapeuty. Psychoterapeuta zajmuje się pracą zarówno z pacjentami cierpiącymi na głębokie zaburzenia psychiczne, jak i osobami, które pragną podnieść jakość swojego życia, jakkolwiek nie wykazują zaburzeń wymagających leczenia. Natomiast psychoterapeuta z korzeniami psychiatrycznymi z reguły będzie zajmował się pomocą terapeutyczną w ambulatoriach i ośrodkach zamkniętych.

^ do góry