Psychiatria wieku rozwojowego

Różnice pomiędzy psychiatrią dorosłych a psychiatrią dzieci.

Psychiatria wieku rozwojowego w wielu krajach stanowi odrębną gałąź psychiatrii. W Polsce jest osobną specjalizacją. Odrębność psychiatrii u dzieci i młodzieży wynika z różnic w zmianach psychicznych u małych pacjentów w porównaniu z osobami dorosłymi.

Rozpoznanie zmian psychicznych u dzieci jest trudne, związane jest bowiem z dynamiką procesów rozwojowych, a na wystąpienie zaburzeń, może mieć wpływ nie tylko biologia, urazy czy dysfunkcje organiczne, ale również warunki w jakich żyje dziecko czy patologie rodzinne.

Podczas diagnozy zaburzeń psychicznych u dzieci i młodzieży zaleca się dodatkowo konsultacje psychologiczne, a w procesie leczenia udział powinni brać również rodzice. Ważnym czynnikiem jest też odróżnienie zaburzenia psychicznego od upośledzenia umysłowego. Część chorób może również powodować zmiany w osobowości dziecka lub strukturze organicznej mózgu, które w efekcie mogą objawiać się w sposób zbliżony do zaburzeń psychicznych.

Podstawowe zagadnienia, na które zwraca uwagę psychiatria wieku rozwojowego to:

proste reakcje emocjonalne u dzieci do 5 r. życia
reakcje adaptacyjne (najczęściej związane z rozłąką)
zaburzenia odżywiania
zaburzenia psychosomatyczne
zaburzenia nerwicowe
nieprawidłowości w rozwoju osobowości
zespoły psychotyczne i psychozy

Spora ilość zaburzeń psychicznych ujawnia się w okresie rozwojowym, bądź dla tego okresu jest charakterystyczna, stąd konieczność prawidłowej diagnozy i szybkiego podjęcia leczenia. Problemem jest tu również brak możliwości komunikacji - zwłaszcza z bardzo małym pacjentem. Badanie psychiatryczne u dzieci i młodzieży rozpatruje się na trzech płaszczyznach rozwojowych: w sferze ruchowej, poznawczej oraz emocjonalno - społecznej.

^ do góry

Psychiatra.mobi

Kompendium wiedzy o psychiatrii

Psychiatria wieku rozwojowego

Różnice pomiędzy psychiatrią dorosłych a psychiatrią dzieci.